dają darmo

Był sty­czeń, świą­teczna depre­sja i posyl­we­strowy kac speł­zły wresz­cie, ustę­pu­jąc mete­opa­tycz­nym dołom wywo­ła­nym przez śnieg, który za cho­lerę nie chciał spaść. Zaokienna sza­rość i ponu­rość, nie­do­grzane pokoje, dygo­ta­nie od hek­to­li­trów kawy i bez­sen­sow­nie bez­senne noce — mam szczę­ście do przy­pad­ko­wego tra­fia­nia na ade­kwatny sound­track do takich momen­tów, co tylko potwier­dziło się, gdy wyło­wi­łem “Moon­suc­kera” z gąsz­czu fejs­bu­ko­wych pole­ca­nek....
Odtwórz »

Moja przy­goda ze smo­czą serią roz­po­częła się jakoś koło roku 1996, kiedy będąc w szkole pod­sta­wo­wej jesz­cze, zagry­wa­li­śmy się z kole­żanką w Mor­tal Kom­bat Tri­logy. Żadne z nas nie posia­dało wła­snej kopii gry. Mor­do­bi­ciu odda­wa­li­śmy się w usy­tu­owa­nej w cen­trum mia­steczka gralni, czyli budzie, z pod­łą­czo­nymi Nin­tendo 64, Segą Saturn i PSXem. Żeby zaro­bić na godzinę gry, wcze­śniej poświę­ca­li­śmy dwie godziny wożąc...
Odtwórz »

Wszy­scy, któ­rzy zada­wali sobie pyta­nie gdzie jest krzyż? mają wresz­cie odpo­wiedź. Chino Moreno z Defto­nes poza­bie­rał wszyst­kie. Trzech użył od razu do nazwa­nia swo­jego nowego pro­jektu, †††. Czwarty wyko­rzy­stał do zaty­tu­ło­wa­nia epki, która dru­giego sierp­nia ujrzała świa­tło dzienne (EP †). Resztę powci­skał w tytuły poszcze­gól­nych utwo­rów, w miej­sca liter t, przez który to zabieg wszystko mi się...
Odtwórz »

Ten tekst zacznie się od krót­kiego wstępu sty­li­zo­wa­nego na Roz­mowy mistrza Poli­karpa ze Śmier­cią. Czemu? Czemu nie.
Odtwórz »

Chyba każdy coś robi przy snia­da­niu. Tak, wiem. Każdy je. Jedze­nie jest jed­nak czyn­no­ścią auto­ma­tyczną, nie wyma­ga­jącą raczej więk­szego sku­pie­nia. Czyn­nie jedzą tylko ręce i dolna część głowy. Ja na przy­kład jestem przy­pad­kiem, który musi czymś zająć rów­nież głowy górną część (mówię o sytu­acjach, gdy uda mi się wstać punk­tu­al­nie i mam czas na śnia­da­nie).  Tele­wi­zora nie...
Odtwórz »