Little Recorder

Zostałem sam. Reszta dzieci­aków musi­ała iść wcześnie spać, żeby wstać na ósmą do szkoły. Hm. Ja już chyba kiedyś pisałem podobny wstęp… No tak, równo rok temu też poszedł Recorder… Jak ten czas leci, jaka jestem stara, jakie smaczne jest zimne piwo od razu po gorą­cym prysznicu, jak mnie den­er­wują te zielone świnie…
Odtwórz »

W życiu są dni, dni i dni. Tak samo jak są kobi­ety, kobi­ety i kobi­ety. Tak samo prace, prace i prace. Tak też książki, książki i książki. Oraz filmy, filmy i filmy. I płyty, płyty, płyty. Dawno nas nie było tu, więc dziś o książce, książce, filmie, pły­cie, filmie, pły­cie i filmie.
Odtwórz »

Filmy z Ameryki, płyta z Poz­na­nia, teledysk z Niemiec. Postanow­iliśmy uczyć się od mis­trzów i zacząć wcielać w życie najlep­sze wzorce pod­pa­try­wane u pol­s­kich orga­ni­za­cji zaj­mu­ją­cych się trans­portem pub­licznym — Recorder zaczyna więc kur­sować nieregularnie.
Odtwórz »

Dzieci prze­brane za pot­wory szuka­jące cukierków, pot­wory prze­brane za cukierki szuka­jące dzieci, cukierki prze­brane za… It’s Hal­loween, baby. Czas straszenia, oswa­ja­nia śmierci śmiechem, spoży­wa­nia napo­jów wyskokowych w towarzys­t­wie wydrążonych pomarańc­zowych… warzyw? Owoców? Już same dynie mają w sobie ten niepoko­jący pier­wiastek niez­nanego… Wszys­t­kich, którzy od nadętego pier­ws­zolistopad­owego grob­bingu wolą jego o dzień wcześniejszą wer­sję...
Odtwórz »

Zaw­ieś­cie papierowe zielone latarnie, posyp­cie je gwiezd­nym pyłem i zadz­woń­cie po Londyn.
Odtwórz »

Teledysk Die Antwo­ord, kole­jny komiks o tym samym Marka Mil­lara i adap­tacja niemożliwa Michaela Win­ter­bot­toma. Po tygod­niowej nieobec­ności Recorder wraca do życia. Na tyle, na ile do życia można wró­cić pośród zło­tych liści spada­ją­cych w niezłote błoto tombakowej pol­skiej jesieni.
Odtwórz »

“Scar­lett Johans­son w skórzanym stroju” — kry­tyka lit­er­acka zgod­nie uznała to zdanie za najlep­sze zdanie tego roku, cho­ciaż jeszcze go nie czy­tała.  Nagrody przyślą pocztą.
Odtwórz »

Słuchamy płyty prawą ręką, gramy w grę lewą nogą, słuchamy drugiej płyty drugą nogą i oglą­damy ser­ial lewym uchem. Wszys­tko to w jede­nastym Recorderze, w jede­naś­cie minut. A wiecie, co podobno statysty­cznie trwa jede­naś­cie minut? I kto o tym pisał? Nie wiesz? On. A potem wróć i przeczy­taj nas.
Odtwórz »

Super Mario, krymi­nał ze Skan­dy­nawii, Masłowska, kome­dia roman­ty­czna  o wielkim tenisie, blues i pre­mierowe odcinki dwóch — ponoć długo oczeki­wanych — amerykańs­kich seri­ali. Dzisiejszy Recorder jest spon­sorowany przez literkę “R”. R, jak “rozpię­tość tematyczna”.
Odtwórz »

Dia­menty są krwawe, krew jest prawdziwa. Prawdziwa i zła. Zła w sen­sie evil, nie bad. Evil jak res­i­dent. W 3D.
Odtwórz »

Robin z Sher­wood, płyta z Indii, filmy z 2010 roku, płyta z 1998, wjazd z buta, Sylvester ze Stallone’a, Johnny z Brava.
Odtwórz »

Nie czy­taj tego, tylko idź do łóżka. Szy­bko. Jutro musisz wcześnie wstać i iść do szkoły zdoby­wać wiedzę i przykre doświad­czenia życiowe. To jest ważniejsze niż jakieś tam rekordery. I piórnik spakuj, bo zapom­nisz kapci.
Odtwórz »

Kim Nowak, Edgar Allan Poe, Car­los Cuarón, Daniel Bar­ber, Peter David, Larry Stro­man, Wieniczka Jerofiejew, Melvins i Isis. Dużo? Dużo. Wszyscy oni witają Adę, która od dziś będzie poma­gać krę­cić kółkami Kasety.
Odtwórz »

Zielony latarnik pomyślał mocno, wciągnął powi­etrze, umył swoją skórę mydłem i poszedł na kon­cert Sepul­tury. Wszys­tko to spraw­iło, że piąty, w pewien nacią­gany sposób jubileuszowy Recorder przy­bywa z opóźnie­niem. Ale przy­bywa. Tak, przepraszamy wszys­t­kich tych, którzy zauważyli jego brak.
Odtwórz »

Pięć małych ślicznych recen­zji czeka na kogoś, kto je przy­gar­nie. Wiesz, że je weźmiesz, bo robią te wielkie oczy jak pieski ze schro­niska, i na dodatek są miłe, puchate, kochają dzieci, robią do kuwety, apor­tują, smażą dobrego bakłażana. Wabią się: Jeff Bridges, opór ciemiężonej jed­nos­tki, małe dziew­czynki, duzi Rzymi­anie i wielka kon­spir­acja. Tak, powyższe...
Odtwórz »