Strzępy

Zapowiedzi­ała swoją wiz­ytę, nie miał zami­aru zaprzeczać. Jed­nak pamięć Phileasa Fogga nie była już taka sama jak za cza­sów świet­nej młodości i młodej świet­ności. Poza tym kartki z jego biurka mają dzi­wny zwyczaj ostat­nio uciekać gdzieś, nie wiadomo gdzie i nie wracać. To już nie są moje czasy, pomyślał gładząc się zafrapowany po siwieją­cych...
Odtwórz »

Widzę ją cza­sem, jak prze­myka gdzieś po kątach. Cień w cieni­ach. Nie patrzy w ogóle w oczy. Kiedyś.
Odtwórz »

17.03.2010 r. — 17.51 Pewnego dnia siedzi­ałem za kierown­icą mojego fran­cuskiego auta, które kiedyś, bardzo dawno temu było nowe. Jechałem do fab­ryki. Czas miałem wylic­zony niemal co do min­uty, lata prak­tyki w dojeżdża­niu do jed­nego miejsca jedną trasą. Mniej więcej w połowie drogi było skrzyżowanie z drogą prostopadłą do głównej. Światło, choć z reguły było...
Odtwórz »

Patrzę w lewo. Jest tam. Widzę, jak się uśmiecha od ucha do ucha. Dosłownie. Pokazuje mi lewą dłoń, jej wnętrze, wskazu­jąc nań pal­cem, którego nazwa pochodzi od tej właśnie czyn­ności, i patrzy się na nią upar­cie. Trzyma tak kilka sekund, obraca ze świs­tem, tak, że jest teraz wierzchem do mnie. Uśmiecha się jeszcze szerzej,...
Odtwórz »