literatura

01:00 Począ­tek myśle­nia o tekście. 02:17 Pra­wie to mam. 02:18 Dobra. 02:19 Kom­bi­nuję, żeby się wpa­so­wać w styl pisa­nia książki, ale zaczy­nam to już robić na siłę. Więc przejdźmy dalej.
Odtwórz »

Duszne przed­po­łu­dnie na austra­lij­skiej Palm Island. Abo­ry­gen idzie pod­chmie­lony przez mia­steczko. Jest świad­kiem poli­cyj­nej inter­wen­cji. Zacze­pia funk­cjo­na­riu­szy, odcho­dzi, śpiewa pio­senkę. Biały poli­cjant czuje się przez niego obra­żony. Aresz­tuje go. Kil­ka­na­ście godzin póź­niej Abo­ry­gen zostaje zna­le­ziony mar­twy w swo­jej celi.
Odtwórz »

Naj­chęt­niej w pierw­szym aka­pi­cie napi­sał­bym, że mój orga­nizm doma­gał się Palah­niuka, jak co roku i po prze­czy­ta­niu “Potę­pio­nych” dostał dokład­nie to czego ocze­ki­wał. Ewen­tu­al­nie jak­bym sły­szał brzę­cze­nie, że “co tak mało?” to bym ode­słał do tek­stu swo­jego, albo Dona.  I na tym skoń­czył, bo to jest prawda. Tylko, że nie wypada, za pro­sto by było i jest też...
Odtwórz »

Przed lek­turą zapo­znaj się z zeszło­rocz­nym tek­stem Spen­cera. Odwo­łuję się do niego w paru miej­scach, kon­ty­nu­uję jego roz­k­minki i ogól­nie piszę o tym samym. Tylko po swojemu.
Odtwórz »

Co “miała” kobieta w III Rze­szy? Kobieta miała być towa­rzyszką płciową męż­czy­zny. Łódką, w któ­rej męż­czy­zna to wio­sła, a dzieci — małe łódeczki pły­nące w ogonku. Całym ser­cem jed­nemu panu (i oczy­wi­ście Wodzowi) wierną być i wyka­zy­wać się wyro­zu­mia­ło­ścią, gdyby męż­czy­zna serce swoje potra­fił na kawałki dzie­lić i czę­sto­wać nim kobiet kilka. Tak Janusz Rud­nicki czyta w “Czy­ta­niu” (Janusz Rud­nicki,...
Odtwórz »