Serial

Lec­imy z częś­cią trze­cią więc, bez zbęd­nego przedłuża­nia, i tak nikt nie czyta wstępów. Zmieś­cil­iśmy się z całym pod­sumowaniem w sty­czniu, co jest kase­towym reko­r­dem. Za rok wyro­bimy się w tydzień. Stan­dar­d­owe podz­iękowa­nia wszys­tkim niżej wyp­isanym na kolorowo człowiekom:
Odtwórz »

Witamy w 2012. Zanim zas­pa­mu­jemy Was kole­jnymi tek­stami, wypadałoby pod­sumować rok ubiegły, co też ma miejsce poniżej. Forma ta sama co ostat­nio (najdzi­wniej wyglą­da­jące pod­sumo w mieś­cie), skład lekko prze­me­blowany, choć nadal są to ludzie piszący o fil­mach i komik­sach w różnych częś­ci­ach inter­netów. Opinie skra­jnie różnorodne, tak jak być powinno. Za pomoc wszys­tkim...
Odtwórz »

Dobre seri­ale są dobre — wiadomo. Ewident­nie złe seri­ale też są dobre — przy­na­jm­niej po odcinku czy dwóch przes­ta­jesz je oglą­dać i nie mar­nu­jesz plus minus 10 godzin z życia na głupotę. Jest jed­nak jeszcze trze­cia kat­e­go­ria. Prawdziwy szwar­c­cha­rak­ter — seri­ale, które dobrze się zapowiadają.
Odtwórz »

Moja przy­goda ze smoczą serią rozpoczęła się jakoś koło roku 1996, kiedy będąc w szkole pod­sta­wowej jeszcze, zagry­wal­iśmy się z koleżanką w Mor­tal Kom­bat Tril­ogy. Żadne z nas nie posi­adało włas­nej kopii gry. Mor­do­bi­ciu odd­awal­iśmy się w usy­tuowanej w cen­trum miasteczka gralni, czyli budzie, z podłąc­zonymi Nin­tendo 64, Segą Sat­urn i PSXem. Żeby zaro­bić...
Odtwórz »

Dzisiaj jest ładny dzień i ładna godz­ina na takie rzeczy. Znaczy byłby gdyby udało mi się tekst wrzu­cić 11 sty­cz­nia roku 2011 o godzinie 11:11. Z tego wszys­tkiego zgadza się tylko miesiąc i rok. Dobre i to. Tak, czy nie, czy inaczej… Zaczy­namy pod­sumowanie roku na Kase­cie. Będą trzy części. Pier­wsza doty­czy “rzeczy” fab­u­larnych. Film,...
Odtwórz »

Słuchamy płyty prawą ręką, gramy w grę lewą nogą, słuchamy drugiej płyty drugą nogą i oglą­damy ser­ial lewym uchem. Wszys­tko to w jede­nastym Recorderze, w jede­naś­cie minut. A wiecie, co podobno statysty­cznie trwa jede­naś­cie minut? I kto o tym pisał? Nie wiesz? On. A potem wróć i przeczy­taj nas.
Odtwórz »

Super Mario, krymi­nał ze Skan­dy­nawii, Masłowska, kome­dia roman­ty­czna  o wielkim tenisie, blues i pre­mierowe odcinki dwóch — ponoć długo oczeki­wanych — amerykańs­kich seri­ali. Dzisiejszy Recorder jest spon­sorowany przez literkę “R”. R, jak “rozpię­tość tematyczna”.
Odtwórz »

Dia­menty są krwawe, krew jest prawdziwa. Prawdziwa i zła. Zła w sen­sie evil, nie bad. Evil jak res­i­dent. W 3D.
Odtwórz »

Pięć małych ślicznych recen­zji czeka na kogoś, kto je przy­gar­nie. Wiesz, że je weźmiesz, bo robią te wielkie oczy jak pieski ze schro­niska, i na dodatek są miłe, puchate, kochają dzieci, robią do kuwety, apor­tują, smażą dobrego bakłażana. Wabią się: Jeff Bridges, opór ciemiężonej jed­nos­tki, małe dziew­czynki, duzi Rzymi­anie i wielka kon­spir­acja. Tak, powyższe...
Odtwórz »

Dzisiejszy Recorder jest jeszcze bardziej “lit­tle” niż zazwyczaj. Ale wresz­cie jest coś o muzyce…
Odtwórz »

trą­bili o nim w liceum. cytat “aj lajk rasti spuns” i “red red łoter” obi­jał mi się o uszy. dobra, mówiła go najczęś­ciej panna, która wymaw­iała go z akcen­towaniem aktorki porno, a z tego co ją znam, to taka taka była nie była bo była, ale mówiła. w końcu mi się przy­pom­ni­ało, siadłem, obejrzałem.
Odtwórz »

Pod­wójnego Matthew Vaughna, proszę. I dla koleżanki Nico­las Kim Cop­pola. Pewnie, że pod­wójny, proszę nie obrażać koleżanki. I matka Sti­flera dla tego kolegi w oku­larach. Też razy dwa. A reszta? Resz­cie po Masłowskiej. I seri­alu na zakąskę.
Odtwórz »