Kaseta

Kaseta http://kaseta.org wszystko jest na taśmie Tue, 14 Feb 2012 00:08:10 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 I Set My Pixels On Fire http://kaseta.org/2012/02/13/i-set-my-pixels-on-fire/ http://kaseta.org/2012/02/13/i-set-my-pixels-on-fire/#comments Mon, 13 Feb 2012 22:33:49 +0000 nietendon http://kaseta.org/?p=5873

Chiptune albo zaskoczy w głowie albo nie. Raczej nie ma na to reguły, choć prawdopodobieństwo zakochania się w tym gatunku muzycznym wzrasta chyba proporcjonalnie do ilości konsol posiadanych w dzieciństwie. U mnie w domu na przykład był Pegasus, Playstation, Gameboye walające się u rodzeństwa, toteż przygotowany byłem całkiem solidnie. Nie da się jednak przygotować na pierwszy kontakt z Unicorn Kidem. Tym bardziej, że wygooglowałem go przypadkowo parę lat temu sprawdzając, co to za dzieciak jeździ z Hadouken! po Europie. Unicorn Kid pokazał mi chiptune. Sabrepulse pokazał natomiast ile da się z niego wycisnąć. I w momencie gdy pierwszy z wymienionych panów znalazł sobie niszę w seapunku, a drugi realizuje się miksując dubstep z drum’n’bassem, handheld lidera (kulawa frazeologia, wiem) na rozpikselowanym podwórku przejął w mojej opinii I Set My Pixels On Fire, czyli autorski projekt Mateusza Czecha. Tak, Polaka. I nie, nie zapominam o Anamanaguchi. Anamanaguchi piszą dziwne, męczące melodie, które mi nie leżą. I Set My Pixels On Fire udało się natomiast w naprawdę wielu kawałkach uchwycić ośmiobitowego ducha i niczym nieskrępowany, niemalże dziecięcy entuzjazm. Chorobliwie wręcz zaraźliwy. Prawdopodobnie uwypuklają się tu moje indywidualne preferencje, ale za szczytowe osiągnięcie Mateusza uważam króciutką EPkę Drop!, a zamieszczone na niej “Falling [...]

(Więcej...)

Categories: Muzyka, Relacje

Tags: 8bit, Białystok, Bubu, chiptune, Drop, drum'n'bass, dubstep, electro, Gameboy, gameboy live act, I Set My Pixels On Fire, Italo, LSDJ, Mateusz Czech, Metro, MFKiG, Nintendo, Nyan Cat, Punkz, Sabrepulse, seapunk, Unicorn Kid

]]> http://kaseta.org/2012/02/13/i-set-my-pixels-on-fire/feed/ 0 Najfajniejszy Robin w mieście http://kaseta.org/2012/02/08/najfajniejszy-robin-w-miecie/ http://kaseta.org/2012/02/08/najfajniejszy-robin-w-miecie/#comments Wed, 08 Feb 2012 21:34:04 +0000 nietendon http://kaseta.org/?p=5387

Ostatnie kilka lat było świetnym okresem dla fanów Batmana i innych powiązanych z tym bohaterem serii komiksowych. To było tak, jakby Grant Morrisson wyciągnął z budowanej mozolnie od kilkudziesięciu lat wieży, klocek zręcznie omijany przez innych budowniczych. Efektem była lawina konsekwencji i wydarzeń w sumie oczywistych, ale jakże przełomowych, mocno uderzających przeciętnego fana superhero, nieprzyzwyczajonego przecież do trwałych zmian. Dla podkreślenia wagi sytuacji, wydawnictwo DC pokończyło kilka serii i wystartowało kilka miesięcy później z nowymi od pierwszego numeru. Takie rzeczy właśnie się dzieją gdy Batman umrze sobie na chwilę. Najpoważniejszą zmianą, wprowadzoną przez event “Reborn”, był awans Nightwinga na stanowisko Batmana. Na mnie największe wrażenie zrobiła jednak przemiana Tima Wayne’a w Red Robina. Kolejny etap rozwoju postaci, którą poznałem, gdy obaj mieliśmy po jakieś dziesięć lat. Jakiś czas temu mignęła mi w internetach pewna sonda. Uczestnicy mieli wybrać swojego ulubionego Robina (z pokaźnej puli pięciu) i krótko wybór uzasadnić. Jeden z internautów, który wybrał Tima Wayne’a, całkiem fajnie zauważył, że przez ostatnie dwa lata Tim był lepszym Batmanem niż Batman. Prawda. A te dwa lata zaczynają się właśnie w tomie “Search for a Hero”. Album obejmuje dziewięć ostatnich zeszytów serii Robin. Główny wątek latania po Gotham i szukania zaginionego Batmana, [...]

(Więcej...)

Categories: Komiks

Tags: Anarky, bat-family, Batman, DC, Detective Comics, Fabian Nicieza, Freddie E. Williams, Jason Todd, Last Rites, R.I.P., Reborn, Red Robin, Robin, Search For a Hero, superhero

]]> http://kaseta.org/2012/02/08/najfajniejszy-robin-w-miecie/feed/ 0 Podsumowanie 2011 — reszta http://kaseta.org/2012/01/31/podsumowanie-2011-reszta/ http://kaseta.org/2012/01/31/podsumowanie-2011-reszta/#comments Tue, 31 Jan 2012 22:50:27 +0000 Kaseta http://kaseta.org/?p=5766

Lecimy z częścią trzecią więc, bez zbędnego przedłużania, i tak nikt nie czyta wstępów. Zmieściliśmy się z całym podsumowaniem w styczniu, co jest kasetowym rekordem. Za rok wyrobimy się w tydzień. Standardowe podziękowania wszystkim niżej wypisanym na kolorowo człowiekom: Jarou nietendon Spence Foxdie Bi-Bolt lamijka marylou OKŁADKI: Powyższa, pierwsza z lewej. Bo jest zabawna. I dlatego, że Gardner to mój ulubiony latarnik. Worst. Team-up. Ever. Wierzę. Komiksu nie czytałem jeszcze, utknąłem gdzieś w okolicach Najczarniejszej Nocy około dwa lata wcześniej. Ale Jaroł mówił, że komiks fajny. Zresztą, wszystko co pisze Tomasi jest fajne… Generation Hope #9 (wyżej, druga z lewej — przyp. ntndn) to okładka, która przy minimaliźmie formy przekazje maksimum treści. Czysty okładkowy geniusz. ODKRYCIA: Serialowe uniwersum Doctor Who/Torchwood. Rzeka Aleksandra Bałabanowa surowość, niedopowiedzenie. Prosiacki Krzysztofa Owedyka gęstość, stanie z boku, kombinowanie. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety Swietłany Aleksijewicz — pokora. Palacz zwłok — obłęd, zaskoczenie, sposób opowiadania historii. Sonnenschein Dasa Drndić — wielkość, mieszanie faktów z wymyślonym, motyw z listą (klik). Hu Dva — radość, radość, radość, tanc tanc tanc tanc! Osiedle swoboda — pyk, pyk (klik). Loveless i odcinek z ciastem w 100 nabojach Briana Azzarello — gorycz, dialogi, klimat. Odświeżyłem sobie też Maus [...]

(Więcej...)

Categories: Bez kategorii, Komiks, Literatura, Muzyka, Niesprecyzowane, Serial

Tags: 100 naboi, Action Comics, Aleksander Bałabanov, amazon.pl, Aquabats, Aquaman, Art Spiegelman, Asymetry Festival, Avant Art Festival, Avengers, Bar La Curva, Batman, BBC, Brian Azzarello, błotnia, Changes, chujnia, Crippled Black Phoenix, Dark Knight Rises, Das Drndć, DC, DC Comics, Dexter, Direct Hit!, Doctor Who, Domesplitter, drogo, Dva, Euro 2012, film, Frank Miller, Generation Hope, Geoff Johns, Grant Morrisson, Green Lantern. Emerald Warriors, Guy Gardner, Hu, Ivan Reiss, Jamie Woon, Joss Whedon, KNŻ, Kozure Okami, Krzysztof Owedyk, Laikike1, Loveless, Marvel, Marvel Comics, Maus, Max Payne, Milczmen Screamdustry, Mothlite, Mroczny Rycerz powstaje, Młodzik, Neighborhood Wildlife, O północy w Paryżu, OFF, OFF Festival, Ólafur Arnalds, Osiedle Swoboda, Owen Wilson, Palacz zwłok, Pedro Almodovar, Plamy na słońcu, pop punk, Prosiacek, punk rock, Resident Evil 6, Róża, Rzeka, Scena Muzyczna Nowe Horyzonty, Serenity, Shark Fighter, Sherlock, Skóra w której żyję, Śledziu, Sonnenschein, Swietłana Aleksijewicz, The Manix, Think Big, Torchwood, Unicorn Kid, Walking Dead, Widma, Wojciech Smarzowski, Wojna nie ma w sobie nic z kobiety, Woody Allen, Łukasz Orbitowski

]]> http://kaseta.org/2012/01/31/podsumowanie-2011-reszta/feed/ 6 Podsumowanie 2011 - muzyka http://kaseta.org/2012/01/21/podsumowanie-2011-muzyka/ http://kaseta.org/2012/01/21/podsumowanie-2011-muzyka/#comments Sat, 21 Jan 2012 21:13:36 +0000 Kaseta http://kaseta.org/?p=5652

Zgodnie z zapowiedzią uderzamy z drugą, tańcząco-śpiewającą częścią podsumowania. W międzyczasie nastąpiły kolejne delikatne zmiany kadrowe w ekipie gości. Do gangu dołącza marylou (Dziennik Nakręcaczy) — bierna blogerka, PR-ówka Kultury, pseudohipsterka pod reżimem Pana Cykacza. Hedonizuje się we Wrocławiu. Reszta kolorów jak wcześniej: Jarou nietendon Spence doktor_pueblo Foxdie Bi-Bolt lamijka PŁYTY: Peanut Butter Blues & Melancholy Jam — Ghostpoet. Tytuł tej płyty może nie mówi o niej wszystkiego, ale bardzo dużo — już tak. Słuchaj. Open Flames — Bruce Peninsula. Banda Kanadyjczyków z bębnami i chórem głosów, którego nie powstydziłaby się żadna kongregacja gospel w świecie post-atomowej zagłady, wrzuca na świat zestaw hymnów, naćkanych takimi obrazami, jak gorejące krzaki, słowami typu zbawienie, odkupienie, pokuta, wybaczenie i znów wychodzi z tego coś, co właściwie każdego może przekształcić choć na chwilę w gorejącego płomieniem wiary fanatyka — napisał o nich Marceli Szpak i w lepszą siatkę z literek tej muzyki nie da się już złapać. Jeszcze R.U.T.A, czyli moja polska płyta roku, o której pisze odrobinę niżej doktor_pueblo, a także wcześniej u nas Don Juan de Pardieu. Oprócz tego, z różnych szufladek: nowe Bohren & der Club of Gore, Puscifer, Mastodon, Crosses i pewnie parę innych. Atari Teenage Riot i Cool Kids [...]

(Więcej...)

Categories: Muzyka

Tags: 52 Dębiec, 8, Akira Yamaoka, Alva Noto, ambient, Amon Tobin, Apparat, Arsenał, Astronautalis, Asymmetry Festival, Atari Teenage Riot, Avant Art Festival, avant-garde, Baboon Moon, Banner Pilot, Berlin, Beton, Big Bad Wolf, Bisz, Black Thought, Bohren, Bohren & der Club of Gore, Bonson, Born To Die, Brave Festival, Bruce Peninsula, Burial, Burza i napór, C.Z.Ł.O.W.I.E.K.U., Cash & Carry (Me home), Catch My Heart, Changes, Chudini, City is My Church, Claypool, Cool Kids Of Death, Crippled Black Phoenix, Crosses, Czarlson, Czysta Brudna Prawda, Direct Hit!, DJ Decks, Dj Kebs, Dj Paulo, DJ Raid, DJ Wich, Do góry łeb, Don Guralesko, Dreamin', Dub Side of the Moon, Dubber Side of the Moon, dubstep, Duck Sauce, Dzień, Dzis już nie, Dług pokuty, Easy Star All-Stars, electro, Elhuana "This is not a game" HuczuHucz "Adresat nieznany", ErKing, Eskmo, exit, experimental jazz, Festiwal Ambientalny, Fever Ray, Foster The People, free improv, Galus, Gdyby nie to, Ghostpoet, Gil Scott Heron, gitara akustyczna, God is An Astronaut, Gore, Gołąb jutra, Graham O'Brien, Głos wielkopolski, Hades, Hans Solo, Heart Beats Pacific, hip-hop, Historia po pewnej historii, Hotel trzygwiazdkowy, I Set My Pixels On Fire, indie, Jamie xx, Jamiroquai, Jane's Addiction, jazz, Jest, Jeżozwierz, Jimson, Just Don't Open Your Eyes Yet, Kasia Kowalska, Kate Bush, Katowice, Kay, kilka razy umarłem, kisiela, Kixnare, Korn, Kraków, Kristoff Krane, Lana Del Rey, M83, Marysia Starosta, Mastodon, Matek, Matheo, Midnight City, Mielzky, Mierzymy się wzrokiem, Mike Patton, minimal, Moby, Moja Krew, Mono, Monster in the Closet, Murcof, MŁD, Neighborhood Wildlife, Night of Hunters, Nils Petter Molvaer, Ninja Tune, NNFOF, Nowe Horyzonty, Oer, OFF, OFF Festival, Omar Souleyman, Open Flames, Orange Warsaw Festival, Pan Kolczasty, Path of Totality, Patr00, Patrick Wolf, Peanut Butter Blues & Melancholy Jam, Pekro, Polarsets, Portishead, post-rock, Poznań, Prey For Paralysis, Primus, Projekt Nasłuch, Prosto Label, Przypowieść o Hammurabim, Przystanek Republika, PTK, Public Image Ltd., Pumped Up Kicks, Puscifer, Questlove, R.U.T.A., Radiohead, rap, Rasmentalism, Raster – Noton, Republika, Sabrepulse, Sadistik, Same dobre wiadomości, SENE, Skunk Anansie, Snowman, Sobota, Sokół, Spadam w górę, St. James Hotel, Stolen Dog, Syzyf, Szuwar, Tauron Nowa Muzyka, Ten Typ Mes, The best is yet to come, The Manix, The Roots, The Wolf, The Young Gods, Think Big, Thom Yorke, Tim Hecker, To nic nie znaczy, Tori Amos, Undun, Unicorn Kid, us chapter, Video Games, W błędnym kole, w którym zatrzymała się ziemia, Walles, Webber, WENA, Wszystko jest stanem umysłu, Za bardzo, Zegar tyka, Ziarno do ziarna, Zkibwoy, Zola Jesus, Łona

]]> http://kaseta.org/2012/01/21/podsumowanie-2011-muzyka/feed/ 0 Podsumowanie 2011 — fabuły http://kaseta.org/2012/01/15/podsumowanie-2011-fabuy/ http://kaseta.org/2012/01/15/podsumowanie-2011-fabuy/#comments Sun, 15 Jan 2012 22:05:22 +0000 Kaseta http://kaseta.org/?p=5532

Witamy w 2012. Zanim zaspamujemy Was kolejnymi tekstami, wypadałoby podsumować rok ubiegły, co też ma miejsce poniżej. Forma ta sama co ostatnio (najdziwniej wyglądające podsumo w mieście), skład lekko przemeblowany, choć nadal są to ludzie piszący o filmach i komiksach w różnych częściach internetów. Opinie skrajnie różnorodne, tak jak być powinno. Za pomoc wszystkim gościom zbyt mocno dziękujemy i przybijamy telepatyczną piątkę. W rolach głównych występują: Jarou, nietendon i Spence z Kasety. doktor_pueblo z Wrocławia. W związku z wypowiedzeniem otwartej wojny Stevenowi Spielbergowi musi ukrywać swoją tożsamość. Na Filmasterze zajmuje się głównie szukaniem okazji do rozróby, krytykanctwem i czepialstwem. Lubi kino ekstremalne, zarówno bardzo dobre jak i bardzo złe. Nie znosi kina średniego. Znany pisarz, felietonista i podróżnik. Laureat Pokojowej Nagrody Nobla. Konto na Filmasterze. Foxdie — bez wdawania się w zbędne szczegóły. Przede wszystkim komiks i film. Muzyka - Republika ponad wszystko, później długo długo nic. Oprócz tego alternatywa w klimatach reggae, soul i funk. Książki pochłaniam w sporych ilościach, ale niewiele wśród nich beletrystyki czy literatury pięknej. Głównie psychologia i komunikacja międzyludzka. Od wielu lat związany z Avalonem, na którym stawiałem pierwsze kroki w budowaniu sensownych zdań i miałem możliwość dalszego rozwoju. Obecnie życie prywatne pochłania mnie na tyle, że coraz mniej pozostaje na pisanie i tworzenie dla wspomnianego serwisu, ale wciąż szukam tego złotego [...]

(Więcej...)

Categories: Film, Gry, Komiks, Literatura, Serial, Teatr

Tags: 2011, 2012, absurd, Antychryst, apokalipsa, Ashgar Farhadi, Australia. Gdzie kwiaty rodzą się z ognia, balet, Batgirl, Beli Tarr, Birds of Prey, Boardwalk Empire, Bóg, Bohumil Hrabal, brak, Breaking Bad, Breughel, Brian Q. Miller, Californication, Call Of Duty, Charles Ferguson, Charlotte Gainsbourg, Chuck Palahniuk, Claire Danes, Cmentarz w Pradze, Colin Thubron, Cormac McCarthy, Czarny Łabędź, Czuły Barbarzyńca, Darren Aronofsky, DC, depresja, Detective Comics, Die Antwoord, dokument, dramat, Drew Carey's Improv-A-Ganza, Drive, Drżące trąby, Drzewo życia, Dzienniki kołymskie, Edward Gorey, Fabian Nicieza, Family Guy, Flashpoint, Gail Simone, Giorgos Lanthimos, Gówno się pali, Gra o tron, groteska, Guillaume Appollinaire, Habemus Papam, hahahahaha Życie bez smokingu, Hank Moody, harmonia, HBO, HhHH, Homeland, Idy marcowe, Inside Job, izolacja, Jan Hrebejek, Jaskinia zapomnianych snów, jason aaron, Jean Hatzfeld, Jedenaście tysięcy pałek czyli miłostki pewnego hospodara, Jerzy Stuhr, Josh Fox, Journey Into Mystery, Kieł, Kirsten Dunst, kobieta, Kolejny rok Mike Leigh, Koń turyński, Kraj gazem płynący, Królestwo, ksiądz, Lars von Trier, Laurent Binet, Lem - Mrożek. Listy, Lesley Manville, Limbo, Mapa i terytorium, Marek Tomalik, Margin Hall, Marian Pilot, Marilyn Monroe, Marvel, Melancholia, Metamorfozy, mężczyzna, Michel Piccoli, Modern Family, Modern Warfare 3, Moskitiera, Musimy porozmawiać o Kevinie, Nagość życia. Opowieści z bagien Rwandy, Nanni Moretti, Natalia Brożyńska, Natalie Portman, Niebieska Studnia, Niedokończony film, Nieściszalni, Nietzsche, Nowy Jork, Osobliwy Gość, papież, Peter Sabach, Pina, Pina Bausch, Pióropusz, Po Syberii, Pod jednym dachem, podsumowanie kurwo, Potępieni, przemoc, Przewodniki Krytyki Politycznej, psychologiczny, pustka, Rącze Konie, Red Robin, Red State, religia, Rez Blues, Rick Remender, Rise of the Planet of the Apes, rodzina, Rozstanie, scalped, Scott Snyder, Secret Six, sens życia, Seriale: Przewodnik Krytyki Politycznej, smutek, Snowtown, Solace, Stanisław Lem, Star Trek, Susanne Bier, Sutree, Szpieg, Sztuka, The Big Bang Theory, The Office, Thomas Pynchon, Treme, True Blood, Umberto Eco, Umshini Wam, Uncanny X-Force, Vertigo, W ciemność, W ciemności, W lepszym świecie, Wada ukryta, wartości, Werner Herzog, Who's Line Is It Anyway?, wiara, Wim Wenders, Wujek Boonmee który potrafi przywoływać swoje poprzednie wcielenia, Wydawnictwo Czarne, Wydawnictwo Literackie, X-Men: Pierwsza klasa, Yael Hersonski, You Gotta Sin to Get Saved, Zdenek Mahler, zemsta, Zmierzch, Zwyczajna historia

]]> http://kaseta.org/2012/01/15/podsumowanie-2011-fabuy/feed/ 0 Długie zdania. http://kaseta.org/2011/12/29/dugie-zdania/ http://kaseta.org/2011/12/29/dugie-zdania/#comments Thu, 29 Dec 2011 20:41:09 +0000 Mateusz Marek http://kaseta.org/?p=5491

“Czarny Statek” Sherko Fataha to początkowo historia o wojnie w Iraku z perspektywy Irakijczyków. Głównym bohaterem jest Ferim, młody chłopak, wychowujący się w wielodzietnej rodzinie, w której jest najstarszym synem. Jego ojciec jest właścicielem restauracji. Jego ojciec jest człowiekiem niewiernym, któremu całe życie udało się przeżyć wśród wierzących, bez konfliktów większych. Jego ojciec ginie. I ten moment staje się tak naprawdę momentem naciśnięcia spustu dla całej historii. Dużo się dzieje, sporo się tu zmienia, książka ma 330 stron, podzielona jest na 5 ksiąg, pomiędzy którymi zmienia się niemal wszystko. Z jednej strony to dobrze, bo autor w końcu opisuje chłopca, potem młodzieńca, powoli zmieniającego się w mężczyznę i musi mieć na to czas, z drugiej jakby autor momentami na siłę chciał upchnąć jak najwięcej wiedzy, historii i rzeczy które wie, czy które usłyszał, co podczas czytania automatycznie przesuwa książkę w stronę przypowieści niż realizmu, choć nie jest tak do końca. W poprzednim akapicie napisałem, że zmienia się niemal wszystko. Niemal wszystko poza głównym bohaterem, Ferimem, który jest i pozostaje irytujący, ale dlatego, że płynie tak jak mu zagrają, bo właściwie sam do końca nie wie czego chce, bo za dużo błędów popełnia, bo popełnia je za często. Bo myślę, że [...]

(Więcej...)

Categories: Literatura

Tags: fan klub wydawnictwa Czarnego, gorąco, Irak, Iran, książka, piasek, powoli, pustynia, wojna w Iraku

]]> http://kaseta.org/2011/12/29/dugie-zdania/feed/ 0 Kiddo. http://kaseta.org/2011/12/08/kiddo/ http://kaseta.org/2011/12/08/kiddo/#comments Thu, 08 Dec 2011 21:32:52 +0000 Mateusz Marek http://kaseta.org/?p=5094

Krążyłem po festiwalu Tauron Nowa Muzyka w zeszłym roku, nie mogąc znaleźć miejsca. I wtedy podszedłem pod Bus Red Bulla, gdzie swojego seta grał Brytyjczyk, Kidkanevil. Poszedłem cośtam załatwiać. Wróciłem. Koncert trwał. Poszedłem, wróciłem, trwał. I trwał. I trwał. I trwał. I świetny był. Ten człowiek nie ma strony na Wikipedii, ma profil na Bandcampie. Ma też bloga, myspace, soundclouda i stronę, na której wszystko znajdziesz. Pyk, jak na MPC-tce, z której zresztą Kid korzysta przy produkcji bitów. Kidkanevil oficjalnie wydał trzy płyty solowe, wydał też kilka EPki z remixami i dwie taśmy z bitami. Napiszę co nieco o pierwszych trzech. To co robi, przypomina mi podkręcone to co zrobił DJ Krush na “Yaku”, goście rapowi są, wokaliści, wokalistki, muzycy. “Problems & Solutions”. Spięta dialogami o muzyce, o nauce, o motywacji. Jest wstępnie rozbujane, ciepłe, jazzowe i jazzujące z początku, później odbijające w stronę Afryki. Elektronika, późniejszy jeden ze znaków rozpoznasz, jest ale gdzieś w tle, w pojedynczych dźwiękach. Najmocniejszy kawałek, to kawałek — “Yuki”, poprzedzone “Kidyuki”, które wprowadzają na poważnie po raz pierwszy japońskie rytmy, kolejny ze znaków rozpoznawczych Kida. Bardzo lubię też “Hours” i “Help me out y’all”. Yuki — “yuki” oznacza śnieg, długie u — “yuuki”, znaczy [...]

(Więcej...)

Categories: Dyktafon, Muzyka, Relacje, Wywiady

Tags: Back Off Man I'm Scientist, bas, Basho Basho, dawaj bas, dub, Kidkanevil, piku piku, Problems and Solutions, rap, więcej basu, wszystko

]]> http://kaseta.org/2011/12/08/kiddo/feed/ 0 Było. http://kaseta.org/2011/12/01/byo/ http://kaseta.org/2011/12/01/byo/#comments Thu, 01 Dec 2011 20:46:09 +0000 Mateusz Marek http://kaseta.org/?p=5455

Michaił Bachtin, radziecki literaturoznawca i filozof, poza tym że robił bletki do papierosów ze swoich tekstów, gdy go nie stać było na normalne bibułki, powiedział, czy napisał, czy pomyślał w jednym ze swoich dzieł, że wszystko już kiedyś było. I ma rację, było nie było. Pomijając fakt, że przed nim pewnie powiedziało to jaki(e)ś milion ludzi. Chociaż to może też i wina tego, że ja się starzeję, na wspominki mnie nastrój bierze i podsumowania, ale po obejrzeniu najnowszego filmu Aleksieja Bałabanowa (spolszczę sobie) zatytułowanym “Palacz” inaczej nie umiem. Bo wszystko to co ja chcę napisać o tym filmie już kiedyś pewnie napisałem. Zresztą wszystko to co ja w ogóle napisałem, czy powiedziałem wcześniej od kogoś usłyszałem, albo przeczytałem, a on od kogoś, on od kogoś… Nadążasz? Chociażby w pisanej rok temu recenzji Ładunku 200 tego samego reżysera i najchętniej przekopiowałbym tamto zdanie tutaj, bo sceneria w jakiej umieszcza Bałabanow akcję filmu jest identyczna i ramy czasowe mniej więcej te same. Zresztą, skopiuję. “Okoliczności przyrody są bardzo sprzyjające. Posępne fabryki, kominy wyrzygujące szary dym, zgniłe mosty, przybrudzone rusztowania, zardzewiałe pociągi, deszczowe chmury, księżyc w pełni, samotny dom w lesie, farba odchodząca od ścian, ludzie brzydcy, ciała, makijaże rozmazane, butelek sterty pustych, [...]

(Więcej...)

Categories: Film

Tags: 2010, matrioszka, palenie ludźmi w piecu zabija, palenie zabija, Rasija, Rosja, syberyjski skurwysyńsko zimny wiatr, ZSRR

]]> http://kaseta.org/2011/12/01/byo/feed/ 0 Głupi wiek http://kaseta.org/2011/11/28/gupi-wiek/ http://kaseta.org/2011/11/28/gupi-wiek/#comments Mon, 28 Nov 2011 21:45:05 +0000 Paweł Masłowski http://kaseta.org/?p=5427

“Piekło, Niebo” należy do mojego ulubionego rodzaju komiksu. Takiego, który kopie, gryzie i szturcha biedny mózg czytającego. To nie jest komiks, który powinno czytać się przed spaniem, bo swędzenie, które spowoduje może nie pozwolić wam zasnąć. Nie chodzi tu wcale o jakieś drastyczne sceny, walające się flaki, czy kontrowersyjne postacie. Wręcz przeciwnie, fabuła jest prościuteńka, zaś bohaterowie niezbyt interesujący, a wręcz antypatyczni. Tym większym zaskoczeniem jest to, że ta z pozoru banalna historyjka ma w sobie taką siłę i magię. Głównym bohaterem “Piekła, Nieba” jest nastoletni Christoph. Jest typowym zagubionym nastolatkiem, któremu na dodatek nie pomaga rozwód rodziców i fatalny kontakt z nimi. Co o nim wiemy? Właściwie nic. Może to, że nie przepada za naleśnikami, ale nawet tego nie możemy być pewni (może to być tylko próba buntu względem matki). Jest do tego stopnia nieciekawy, że pisząc recenzję musiałem sięgnąć po komiks, żeby przypomnieć sobie jego imię. Nie jest emo — to byłoby w jego przypadku zbyt wyraziste. Nawet gry komputerowe, które wyglądają na jedną z nielicznych jego rozrywek, nie wciągają go na tyle, żeby je przejść. Egzystencja naszego bohatera zmienia się, gdy na horyzoncie pojawia się Miriam. Dziewczyna, która ma wszystko: urodę, ambicję i plan (Plan). Wszystko to, [...]

(Więcej...)

Categories: Komiks

Tags: buzujące hormony, co mam robić?, dojrzewanie, nie rozumiem, nie wiem co mam robić, pocałunek, starzy mnie wkurzają, włosy mi rosną, zgubiłem się

]]> http://kaseta.org/2011/11/28/gupi-wiek/feed/ 0 Spróchniały uśmiech. http://kaseta.org/2011/11/22/sprchniay-umiech/ http://kaseta.org/2011/11/22/sprchniay-umiech/#comments Tue, 22 Nov 2011 01:36:00 +0000 Mateusz Marek http://kaseta.org/?p=5389

Jedna postać pyta: “Czy to ty Johnie Wayne? Czy to ja?”, na co druga pyta: “Szeregowy Joker?”. Dobrze, zacząłem skojarzeniem, które nie ma prawie nic wspólnego z tekstem, chaos jest, teraz można pisać dalej. Joker to jest dobra postać. Tylko, że ja się wychowałem na wersji Jacka Nicholsona (scena z zatrzymaniem Batsamolotu ! — jest tu na 8:20). Potem jakoś dojrzałem (tak, ludzie czasem dojrzewają) i pamiętam jak mnie zmiótł “Zabójczy Żart” Alana Moore’a z rysunkami Briana Bollanda — klamra, elegancja całej historii i chyba najlepsze z całości fenomenalne przejścia — i do dziś mam ją za najlepszą historię z nim. Jest jeszcze świetna adaptacja Tima Sale’a. A też jest psychodeliczna wersja w “Arkham Asylum” Morrisona i (bardziej) Dave’a McKeana. Chociaż pewien jestem, że ostatnio najbardziej znana jest wersja śp. Heatha Ledgera, z filmu Christophera Nolana, “Mroczny Rycerz”, której ja nie lubię. Brian Azzarello wraz z Lee Bermejo korzystają właśnie z tej wersji. Znaczy oczywiście, w wywiadach mówią, że to nie jest ta sama wersja i że to zupełny przypadek, że wersja filmowa gra z tą obecną w ich komiksie. Tylko czemu logo Batmana to filmowe też się zgadza z tą komiksową? W każdym razie jest Joker z uśmiechem chelsea [...]

(Więcej...)

Categories: Komiks

Tags: dentysta, hihihihihihi, Joker, może być gorzej, śmiech Scooby Doo, uśmiech proszę, zęby mnie bolą

]]> http://kaseta.org/2011/11/22/sprchniay-umiech/feed/ 4 Coś jak Lao Che, tylko bardziej http://kaseta.org/2011/11/12/co-jak-lao-che-tylko-bardziej/ http://kaseta.org/2011/11/12/co-jak-lao-che-tylko-bardziej/#comments Sat, 12 Nov 2011 01:22:18 +0000 nietendon http://kaseta.org/?p=5365

R.U.T.A. zaczyna koncert skromnie. Cztery osoby brzdąkają sobie (dwa instrumenty strunowe, jeden dęty i bębny). W miarę jak dopijamy piwo pojawiają się kolejni z kilkunastu (!) muzyków na scenie. Teatrzyk byłby to. Gdyby nie fakt, że każdy z instrumentalistów jest wyraźnie słyszalny. Nie wiem komu przybić piątkę za kapitalne brzmienie. Zespołowi, czy Famie, która w Białymstoku wcisnęła stopę gdzieś między wypolerowane indie trampki Metra, a brudne glany Trzech Koron, Gwintu czy świętej pamięci Amigos. Ej, nie… Poważnie — w Białymstoku nie bardzo jest gdzie teraz zagrać od kiedy Gwint zrobił się chujowy. Między innymi z tego powodu ominie nas w tym roku Punky Reggae Live. Koncert składał się z trzech segmentów, jak wszystko o czym ostatnio piszę. Każda kolejna część różni się od poprzedniej postacią wokalisty, choć nie tylko. Po zastanowieniu parominutowym przyznaję jednak, że w dużej mierze to postać frontmana determinuje nastrój gigu. Jako pierwszy na scenie pojawił się Paweł Gumola z Moskwy i rozjebał wszystko, co było całe zanim wszedł na scenę. Pod jego skrzydłem R.U.T.A. staje się grupą idealistycznie buntowniczą. Wykonali wszystkie najmocniejsze punkty albumu — Gore!, Nie boję się pana, czy Z batogami na panów (highlight koncertu). Co uderzyło mnie podczas nudnego picia piwa przed koncertem, [...]

(Więcej...)

Categories: Muzyka, Relacje

Tags: B-stok, Białystok, bunty chłopskie, Dezerter, Fama, folk, Gore, koncert, Maciek Szajkowski, Moskwa, Nastia Niakrasava, pankrok odyl, Paweł Gumola, pieśni buntu i niedoli, punk, punk rock, R.U.T.A., Robert Matera, Ruta

]]> http://kaseta.org/2011/11/12/co-jak-lao-che-tylko-bardziej/feed/ 0 Luźna gadka. http://kaseta.org/2011/11/07/luna-gadka/ http://kaseta.org/2011/11/07/luna-gadka/#comments Mon, 07 Nov 2011 19:22:50 +0000 Mateusz Marek http://kaseta.org/?p=5336

01:00 Początek myślenia o tekście. 02:17 Prawie to mam. 02:18 Dobra. 02:19 Kombinuję, żeby się wpasować w styl pisania książki, ale zaczynam to już robić na siłę. Więc przejdźmy dalej. Najważniejszą myślą, jaką mam po przeczytaniu “Braku wiadomości od Gurba”, pierwszej powieści Eduarda, czy tam Eduardo Mendozy jaką czytałem, jest to, że autor musiał mieć mnóstwo frajdy pisząc tą książkę. Dwóch kosmitów przybywa na Ziemię — lądują w małym miasteczku w pobliżu Barcelony — w celu zbadania jej. Dowódca zostaje na miejscu, podwładny — tytułowy Gurbo — opuszcza pokład statku — przyjmując wcześniej postać Marty Sanchez — wsiada do samochodu, zaproszony przez napotkanego człowieka, po czym przepada bez śladu. Całość napisana jest z punktu widzenia dowódcy, który poszukuje swojego podwładnego i ułożona jest w stylu z początku recenzji, a podzielona na dni, jest też krótka i napisana luźno. Luz ten nie polega na sileniu się na luz, raczej na tym o czym wspomniałem kilka akapitów wcześniej — maniu radochy z pisania książki i to na tyle dużej, że udziela się ona czytelnikowi. I nie jest to ten luz Prattchetowski (bo widzę podobieństwo w klimacie w jaki obaj mnie panowie nastrajają) , ten który sprawia że wybuchasz śmiechem i płaczesz, raczej [...]

(Więcej...)

Categories: Literatura

Tags: CHA CHA, Eduardo Mendoza, HAHA, hehe, hiszpania, Hiszpanija, hyhy, kobiety, kosmici, śpiew, słońce, takie tam śmisznostki, wino, Wydawnictwo Znak

]]> http://kaseta.org/2011/11/07/luna-gadka/feed/ 0 Bój się bogobojnych http://kaseta.org/2011/11/03/bj-si-bogobojnych/ http://kaseta.org/2011/11/03/bj-si-bogobojnych/#comments Thu, 03 Nov 2011 17:33:46 +0000 Łukasz Jarząbek http://kaseta.org/?p=5250

Nowy film Kevina Smitha jest trochę jak mecz piłki nożnej w najniższej klasie rozgrywek. Obydwa widowiska trwają około 90 minut, są brutalne i maksymalnie nieprzewidywalnie. Nie odgadniesz, jaki będzie wynik i czy w ogóle będzie, czy jednak sędzia przerwie mecz. Może być rodzinnie i sielsko, ale piłka lubi też czasami się przebić, nogi krwawo połamać, bramki przewrócić, boisko włączyć silniki rakietowe i odlecieć w kosmos. Nic nie jest takie, jakie być powinno — ale niekiedy na sam koniec okazuje się, że taki mecz mówi więcej o esencji biegania za piłką niż spotkania na szczycie ekstraklasy. Smith podchodzi do tematyki religijnego fanatyzmu mniej więcej w podobny sposób, co B-klasowi piłkarze do realizacji idei futbolu. Czyli po prostu robi to po swojemu. “Red State” wymyka się jednoznacznej klasyfikacji gatunkowej. Sporo elementów łączy go z klasycznym survival horrorem. W funkcji żądnych wrażeń nastolatków pojawiają się żądni wrażeń nastolatkowie, funkcję prowincjonalnego odludzia pełni prowincjonalne odludzie, natomiast rolę bezwględnego mordercy przejmuje guru fanatycznego ruchu religijnego wraz ze swoją trzódką. Do tego dochodzą elementy quasi-komediowe, dramatyczne i inne — po jakimś czasie odchodzi nawet ochota na kolejne próby ich klasyfikacji. Skoki od jednej estetyki do drugiej przeszkadzają, zgrzytają jak kamień wbity w podeszwę buta podczas biegu po [...]

(Więcej...)

Categories: Film

Tags: 2011, David Klein, fanatyzm, FTW, fundamentalizm, horror, John Goodman, Kerry Bishé, Kevin Smith, Kyle Gallner, Melissa Leo, Michael Angarano, Michael Parks, Nicholas Braun, religia, WTF

]]> http://kaseta.org/2011/11/03/bj-si-bogobojnych/feed/ 0 Fear Recorder #2 http://kaseta.org/2011/10/31/fear-recorder-2/ http://kaseta.org/2011/10/31/fear-recorder-2/#comments Mon, 31 Oct 2011 02:18:24 +0000 nietendon http://kaseta.org/?p=5303

Składając do kupy tekst, który właśnie czytasz uświadomiłem sobie, że wszystkie amerykańskie produkcje, jakie tu zmieściłem, mają numerek przy tytule. Dwie pozycje numerka pozbawione, pochodzą odpowiednio z Norwegii i Hong Kongu. Pewnie mógłbym napiętnować w tym momencie pewne zjawisko zjadające Hollywood od lat (sequeloza), gdy by nie fakt, że to właśnie Krzyk 4 i Paranormal Activity 3 zapewniły mi w tym roku najlepszą rozrywkę, jeśli chodzi o kino grozy i pochodne. Krzyk 4 (Scream 4), reż. Wes Craven, 2011 Jestem olbrzymim fanem trylogii Krzyk. Każdą z części mam nagraną na fałhaesie i w mózgu. Całość obejrzałem kilkanaście razy, w tym chyba trzykrotnie na raz, w ciągu jednej nocy. Można powiedzieć, że dorastałem razem z Sidney, bo jakoś tak zawsze wychodziło, że cały czas była ona ode mnie starsza zaledwie o parę lat. Ucieszyłem się, gdy Wes Craven zamknął serię na trzeciej części, pełnej mrugania okiem i postmodernistycznej zabawy zasadami gatunku. Konwencja została już wtedy kompletnie wyczerpana. Po dziesięciu latach jednak, zasady panujące w horrorach pozmieniały się na tyle, że Sidney, Gale i Dewey po prostu musieli wrócić i zrobili to w zaskakująco dobrym stylu. Bohaterowie postarzeli się o dziesięć lat. Sidney, która w pierwszej części ukrywała przed ojcem chłopaka w [...]

(Więcej...)

Categories: Film, Recorder Special

Tags: 2009, 2010, 2011, Andre Ovredal, Anthony Wong Chau-Sang, Ariel Schulman, Courtney Cox, David Arquette, demon, Dream Home, Eason Chan, Ghostface, Grudge, Hans Morten Hansen, Henry Joost, Ho-Cheung Pang, Hong Kong, horror, Josie Ho, Ju-On, Katie Featherstone, Kayako, klątwa, Krzyk, Lauren Bittner, Matthew Knight, Mike Straub, Neve Campbell, Otto Jespersen, Pan Bulwa, paradokument, Paranormal Activity, Scream, sequel, Shawnee Smith, Sidney Prescott, slasher, Sprague Grayden, Toby Wilkins, Tomas Alf Larsen, Toshio, trol, Trolljegeren, trololo, trolololololo, Wai dor lei ah yut ho, Wes Craven, łowca troli

]]> http://kaseta.org/2011/10/31/fear-recorder-2/feed/ 0 Co pani sądzi o filmie “Czarny łabędź”? http://kaseta.org/2011/10/27/co-pani-sdzi-o-filmie-czarny-abd/ http://kaseta.org/2011/10/27/co-pani-sdzi-o-filmie-czarny-abd/#comments Thu, 27 Oct 2011 19:43:31 +0000 Katarzyna K. Gardzina http://kaseta.org/?p=5206

Tytułowe pytanie zadaje mi dosłownie każdy, odkąd na naszych ekranach zagościł film z Natalie Portman. Jako dziennikarz i krytyk baletowy wydaję się moim rozmówcom osobą powołaną do oceniania również tego filmu. Tymczasem — nie jest to film baletowy ani nawet film o balecie, to niesamowita fantazja reżysera, która za tło ma teatr baletowy, a za bohaterkę — solistkę baletu. Balet pełni tu funkcję wspaniałej scenografii i tajemniczego, nie do końca zrozumiałego ornamentu. Kogo z nas nie zachwyca i nie fascynuje czarodziejski świat białych tutu (tiulowych spódniczek) i różowych atłasowych baletek, widok pięknych kobiet i nierealnie lekkich mężczyzn w skokach przemierzających scenę i unoszących się nad ziemią. Dzięki mediom coraz częściej czytamy też o olbrzymim wysiłku i “katorżniczej pracy”, jakimi okupione są sceniczne efekty. A jak wygląda rzeczywistość? Na pewno nie do końca tak, jak w Czarnym łabędziu, ale też trudno mieć o to do reżysera pretensję — dla dramatycznego efektu czy nagłego zwrotu akcji warto czasem poświęcić prawdopodobieństwo i realizm sytuacji. Z drugiej strony warto wyliczyć wszystkie te momenty, gdzie film zbliża się do pokazania “prawdziwego” życia tancerek, jak dotychczas nie udało się to w żadnym obrazie fabularnym. To przede wszystkim pielęgnacja point (baletek z utwardzonym czubkiem) — podstawowego narzędzia [...]

(Więcej...)

Categories: Film

Tags: 2010, balet, Black Swan, Clint Mansell, Czarny Łabędź, Matthew Libatique, Najlepsza pierwszoplanowa rola kobieca, Natalie Portman, Oscar, Piotr Czajkowski

]]> http://kaseta.org/2011/10/27/co-pani-sdzi-o-filmie-czarny-abd/feed/ 0