Nagrania otagowane ‘ Chuck Palahniuk ’

Witamy w 2012. Zanim zaspa­mu­jemy Was kolej­nymi tek­stami, wypa­da­łoby pod­su­mo­wać rok ubie­gły, co też ma miej­sce poni­żej. Forma ta sama co ostat­nio (naj­dziw­niej wyglą­da­jące pod­sumo w mie­ście), skład lekko prze­me­blo­wany, choć nadal są to ludzie piszący o fil­mach i komik­sach w róż­nych czę­ściach inter­ne­tów. Opi­nie skraj­nie róż­no­rodne, tak jak być powinno. Za pomoc wszyst­kim gościom zbyt mocno dzię­ku­jemy i przy­bi­jamy...
Odtwórz »

Naj­chęt­niej w pierw­szym aka­pi­cie napi­sał­bym, że mój orga­nizm doma­gał się Palah­niuka, jak co roku i po prze­czy­ta­niu “Potę­pio­nych” dostał dokład­nie to czego ocze­ki­wał. Ewen­tu­al­nie jak­bym sły­szał brzę­cze­nie, że “co tak mało?” to bym ode­słał do tek­stu swo­jego, albo Dona.  I na tym skoń­czył, bo to jest prawda. Tylko, że nie wypada, za pro­sto by było i jest też...
Odtwórz »

Przed lek­turą zapo­znaj się z zeszło­rocz­nym tek­stem Spen­cera. Odwo­łuję się do niego w paru miej­scach, kon­ty­nu­uję jego roz­k­minki i ogól­nie piszę o tym samym. Tylko po swojemu.
Odtwórz »

Chuck ma na imię. Palah­niuk na nazwisko. Naj­pierw widzia­łem film “Fight Club” na pod­sta­wie jego książki, raz jak młodi i głupy byłem, i mi się nie spodo­bał, potem znisz­czył, bo do pew­nych rze­czy trzeba dojrzeć. Bije (dobre słowo) od niego agre­sja, wkur­wie­nie, testo­ste­ron, bun­tow­ni­cza chęć roz­pier­do­le­nia sys­temu poka­zana dosłow­nie i przy oka­zji spoj­rze­nie na to, jak roz­prze­strze­nia...
Odtwórz »